கவிதை

ஒருமுறை,
சர்க்கரை இருக்கிறதா என,
நீ குடித்து பார்த்து கொடுத்த,
தேநீரை,
குடித்ததிலிருந்து..!
சர்க்கரை இருந்தாலும்,
நீ, குடித்து பார்த்து கொடு,
என்கிறேன்,
தினமும் நான்..!

கவிதை

நீ..,
கொண்டு வந்து கொடுத்த,
கோப்பை தேநீரை,
குடித்துவிட்டு கேட்டேன்,
யார் கலந்தது
தேன் என்றே..?

நீயோ..!

நான் தான்,
சர்க்கரை இருக்கிறதா என,
குடித்து பார்த்தேன்
என்கிறாய்,
குழந்தையாக...!

சிவகாமி

நீ,
என் அம்மாவை,
பெறவில்லை என்றாலும்,

"என் அம்மாயீ"
ஆகிப் போனாய்,

உன் அன்பினாலே...!

போதும் நில் என்றே,
எல்லோரும்,
என்னை பொறுக்கச் சொன்னார்கள்
வாசலிலே,

நீதான் அழைத்தாய்...!

போதும் வாடா என்றே

உன் பூஜை அறை
வரையினிலே...!

எல்லோர்

வீட்டுக்குள்ளும்,

என் காற்றுக்கே
தடை இருக்கையில்,

என் கால்களையும்,
தடை செய்யாத ஒருத்தி,
நீதானே..!

கோழியும் திங்காத
ஒர் உணவினை,

கொட்டிச் செல்வார்கள் எல்லோரும்,

கோடு கோடாய்
கிழிந்த இலையிலே,

நீயோ,
கோழிக் குழம்பையும்,
எனக்களிப்பாய்,
உன் கோணல் விழாத
புது தட்டினிலே..!

நீதான் எரிகிறாய்,

என தெரியாமல்,

நடு நிசியில் ,

நான் கடந்து வந்தேன்

சுடுகாட்டை..?

சுற்றத்தார் சொன்னதும்,

சுறுங்கிய இதயம்,

விரியவில்லையே,
சில நொடிகள்..!

எங்கே சொல்லுவேன்..?

எனக்கிறுந்த ஒரே சொந்தமும்

எரிந்து போனதே,
அந்த தீயிலென்று...?

என் பெயர்,
யார் சொல்லியும்,
அவ்வளவு இனிமையாயில்லை,

நீ சொல்லும்,
அந்த,
மூத்தர பாண்டிக்கு(மு.துரை பாண்டியன்)
இனையாக...!

ஒருமுறை வந்து
சொல்லிப்போ
எனக்காக...!

இரு நூறு வீடுல்ல,
அந்த ஊரில்,

இதுவரை நான் நுழைந்தது
இரண்டே சமையலறையே..?

ஒன்று என் வீடு,

மற்றொன்று

உன் வீடு,

மன்னிக்கவும்
நம் வீடு...!

கவிதை

கொசு ஒன்று 

உன்னை 

கடித்துக் கொண்டிருக்கிறது...?

ஆம்,

தேனீயாக
மாறிக் கொண்டுதான்
இருக்கிறது...!

கவிதை

எனக்கு அவள் இமையும்,
அவளுக்கு என் இமையும்,
ஒரே ஒரு
உடையாகிப்போக‌ ,
உரித்திட துணிந்தோம்
அவைகளையும்....!

கவிதை

எனக்கும் அவளுக்கும்
பயங்கர போட்டி,
கடுகளவு தூரத்தில் நின்று,
கார்பன் டை ஆக்சைடை,
யார் அதிகம்
உறிஞ்சுவது என்றே...!
  -இதழ் முத்தம்